DANS/BEWEGING

Erosion

ROTOR | Veem House for Performance

23 Maart 20:00 Uur
Beschikbaar
€ 20.00
€ 15.50

ONTDEK DE VOORSTELLING

  • Erosion
  • Erosion
  • Erosion

Erosion

Concept en spel: Hidde Aans-Verkade en Koen van der Heijden
Muziek: Krijn Moons
Regie: Loes van der Plicht

Een worsteling tussen twee mensen en de wereld om hen heen

In een oneindig lijkende cyclus zoeken twee mannen een weg door de bergen die zij om zich heen hebben gecreëerd. Of waren deze bergen er altijd al en voegden zij zich later in dit landschap? Zijn wij als mens vrij in onze keuzes of worden deze bepaald door de omgeving waarin we ons bevinden?

In een reeks herhalende handelingen ontstaat een dialoog tussen de omgeving en de mens. Zoals een rivier of de wind het landschap beïnvloedt, laat ook de mens zijn sporen achter.

Over de makers
ROTOR bestaat uit Hidde Aans-Verkade, Koen van der Heijden en Rick Busscher. Het collectief maakt fysieke en beeldende voorstellingen met een poëtische vorm. ROTOR zoekt naar troost in deze schijnbaar zinloze wereld en probeert het leven te vieren door de schoonheid te zoeken in het alledaagse. Vanuit dit perspectief kijkt ROTOR naar onderwerpen zoals de klimaatcrisis, heteronormativiteit, liefde, technologisering en het banale van het dagelijks bestaan. 

In de voorstellingen van ROTOR staat het thema herhaling centraal: de voorstellingen eindigen vaak op een punt waarop ze opnieuw zouden kunnen beginnen. Het vertrekpunt van ROTOR is het begrip Kung Fu, een woord dat we kennen van de martial arts. Het betekent, “meesterschap door eindeloze herhaling”. Vanuit dit begrip combineert ROTOR verschillende bewegings disciplines als mime, parkour en breakdance.

ROTOR is onderdeel van het talentontwikkelingstraject van Schweigman& en Huismaker bij Veem House for Performance

 

23 Maart 20:00 Uur
Beschikbaar
€ 20.00
€ 15.50

REVIEWS VAN Erosion

Het heeft iets van een zen-oefening, het eindeloos herhalen, inslijpen, de passen perfectioneren en de spanning in de rug en armen precies goed krijgen zodat ook wij als kijkers het ritme gaan voelen

- Theaterkrant