Studium Generale presenteert: De berg, de hoop, de zooi

Een muzikaal reisverslag over chronisch ziek zijn

Lisanne en Lotte Lola hebben allebei een chronische ziekte: de één heeft onzichtbare pijn, de ander een huidziekte. Als twee jonge vrouwen, die medisch gezien waarschijnlijk nooit genezen verklaard zullen worden, gaan zij op zoek naar een bredere definitie van het woord ‘genezing’. Los van ziekenhuizen, behandelingen en medicatie.

Hun zoektocht begon met een moderne bedevaart: een groepsreis naar Polen. Een week lang onderwierpen Lisanne en Lotte Lola zich aan
ademhalingsoefeningen en extreme kou. Zij zochten de grenzen en mogelijkheden van hun lichamen, en beklommen als apotheose een besneeuwde berg - in bikini.

Na deze reis zetten Lisanne en Lotte Lola hun zoektocht thuis voort. Ze interviewden andere mensen met een chronische ziekte. Zij vroegen hen: Wat betekent genezing, als je weet dat je nooit meer beter wordt?

De berg, de hoop, de zooi is een reisverslag, invoelbaar gemaakt door elektronische muziek en sneeuwmachines. Lisanne en Lotte Lola staan op de vloer met Marnix Vinkenborg (elektrische gitaar en geluidsontwerp) en maken ook ruimte voor de ervaringen van het publiek. Samen zoeken zij een zachtere wereld die voor iedereen, ziek of niet ziek, beter te dragen is. 

Over de makers
Lisanne van Aert en Lotte Lola Vermeer, leerden elkaar kennen tijdens de opleiding Writing for Performance aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Ze vonden elkaar in het verlangen geen zolderkamerschrijvers te worden. Ze wilden Radicale Gezelligheid: de wereld in en in gesprek over moeilijke thema’s. Dit vanuit de overtuiging dat het pas écht gezellig kan worden, als je ook zwaarte toelaat. 

Deze filosofie resulteerde eerder in De wereld heeft ons failliet verklaard (2021), waarin Lisanne en Lotte Lola het podium deelden met hun destijds werkloze moeders en Misschien een laatste maal (2022): een geprezen theatraal diner over de sterfelijkheid. 

De berg, de hoop, de zooi is een coproductie met Festival Cement.